پاسخ: قبول داشتن کوروش و قبول داشتن امامان تضادی با هم ندارد. چرا باید اینها را در برابر هم تعریف کنیم که پذیرش یکی برابر با نپذیرفتن دیگری باشد. مردم ایران اسلام را پذیرفتند، اما نمیخواستند بردهی عربها باشند (همانهایی که نیم قرن پس از درگذشت پیامبر اسلام، نوهی او را تکهتکه کردند). ایرانیان برای آزادی خود کوشیدند و خون دادند و شعارشان هم برابری و برادری بود که پیام اسلام بود.
عرب هم انسانی است مانند ما. عرب میتواند خوب باشد میتواند بد باشد. آریایی هم ممکن است خوب باشد و ممکن است بد باشد. کوروش را دوست دارم چون گفت هر انسانی با هر باوری حق زندگی دارد و باید به باور هم احترام بگذاریم حتی اگر باور هم را نمیپسندیم. عربهایی هستند که هممیهن ما هستند. عربهایی بودند که به فرمان هخامنشیان دل سپرده بودند. عربهایی بودند که برای پیشرفت دولت ساسانیان میکوشیدند.
درود بر سعدی که گفت ما همه از یک گوهریم.
درود بر حافظ که گفت: تاج شاهی طلبی گوهر ذاتی بنمای، ور خود از تخمهی جمشید و فریدون باشی
